به گزارش سراج24،قاسم جعفری عضو شورای مرکزی کانون دانشگاهیان ایران اسلامی در یاداشتی ضمن تاکید بر این موضوع که امروز باید نسبت به مشارکت فعال اجتماعی به عنوان یک تکلیف شرعی بنگریم، نوشته است: بر کرسی ماندن افرادی که نه تنها در پیشبرد اهداف نظام سست و بی ارادهاند بلکه در کند کردن چرخ پیش برنده این انقلاب خواسته و ناخواسته اثر گذارند، برای یک لحظه هم جایز نیست.
متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
« سخنران محترمی با ذکر خاطره از خانم زائری تعریف میکرد که برای لمس «حجر الاسود» که بسیار سفارش شده است در میان انبوه طائفان خود را با سختی به آن میرساند؛ اما به یک باره در موج سنگین طواف کنندگان احساس خستگی و خفگی میکند که ناگاه کسی دامن لباسش را میگیرد و به اشارتی انبوه جمعیت را میشکافد و او را به کناری میرساند و به آرامی میگوید؛ «خلاص ؟ » و چون به قصد سپاسگزاری پلک میگشاید دیگر او را نمیبیند.
با همه احترامی که برای آن خطیب کریم قائل بودم بر او خورده گرفتم که آن زن به سوء اختیار و از سر قصور یا تقصیر که چه بسا متضمن حرمت برای امری مستحب باشد، عسر و حرج را بر خود تحمیل کرده، پس چنین توقعی که ولی خدا بر نجات او اقدام کند کمی خودخواهی است.
با بهره گیری از این داستان به مردم عزیز و بویژه فرهیختگان و گروههای مرجع مثل حوزویان، دانشگاهیان، اهل علم و فرهنگ و هنر و... با کمال تواضع عرض کنم خدا، پیامبر ( و اولیاء معصوم ) و مومنان بر اعمال ما نظارت دارند. (وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ ۖ...َ) «التوبة 105»
امروز باید نسبت به مشارکت فعال اجتماعی به عنوان یک تکلیف شرعی بنگریم. کوتاهی یا خدای ناخواسته تقصیر عامدانه در شناخت درست و شناساندن کسانی که بار امانت مسئولیت اجرایی را در عین صداقت با توانمندی و اراده بردارند، بازخواست جدی الهی را در پی خواهد داشت.
از منطق قرآن کریم در قصه طالوت بر میآید در پذیرش مسئولیتهای کلان، احاطه علمی ( دانایی به نحوه حکمرانی) و قدرت جسمی دو وصف مهم یک مدیر و فرمانده است (...َ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَیْکُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِی الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ ) «البقرة 247»
قدری نگاه به وضعیت موجود مقامات عالی اجرایی هر ناظر بیطرفی را بر آن میدارد که در توانایی جسمی بسیاری از مدیران شک کند. توانایی علمی و اراده و اعتقاد و سبک زندگی بسیاری از آنان هم در یک چالش جدی قرار دارد.
نکتهای مهم که باید عنایت کرد آن است که بر کرسی ماندن افرادی که نه تنها در پیشبرد اهداف نظام سست و بی ارادهاند بلکه در کند کردن چرخ پیش برنده این انقلاب خواسته و ناخواسته اثر گذارند، برای یک لحظه هم جایز نیست چه رسد به چند سال؛ بنابر این القای این معنا که رئیس جمهور به گونهای عرفی 8 ساله بوده است یک هژمونی پاراپاگاندایی ( تبلیغاتی ) است.
اصولا ذکر زمان چهارساله در قانون اساسی برای آن است که در صورت کم ثمری و یا مضر بودن یک مدیر عالی با کمترین هزینه انتقال قدرت صورت گیرد. صریح بگویم رئیس جمهور امروز ما یک انقلابی از نفس افتاده است که هر چه دشمن امریکایی از تحریمهای بیشتر حرف میزند او از برجامهای مکرر و توافقات ( بخوانید ذلت بار ) بیشتر سخن می گوید.
معاون آقای رئیس جمهور میگوید مردم در بحر نعمات برجام غرقند ولی خود نمیدانند. خود او بر مردم منت میگذارد که باید قدر او را بدانند و شکرگزار باشند. چشم در چشم مخاطبان میدوزد و خبر از وقوع یک امر غیر واقع میدهد و حتی قداست جایی مثل حرم رضوی ع هم مانع او نیست.
مثلا در سال 93 از جوار حرم بشارت عبور از رکود و ورود به رونق اقتصادی را داد! خسارت محض برجام را یک پیروزی تاریخی برای ملت جلوه داد. هنوز اصرار دارد انرژی هستهای چون گدشته زنده است و چرخ سانتریفیوژها در کنار چرخ اقتصاد می چرخد. با اظهارات غیر واقع در خالی بودن خزانه از سویی ولع شعله ور خود به مذاکرات ولو با پرداخت امتیازات فراوان را نمایش دادند و از طرفی دشمن را به تیز کردن حربه تحریم تشویق کردند.
آنان در ضعف دفاعی خودی و قدرت فائقه دشمن و توان نابودی همه ابزار دفاعی کشور به طرفة العینی چنان مبالغه کردند که حتی اردوگاه بدخواهان نظام و ملت را به اعجاب آورد. دولت مردانی که با عدو ره مضاحکه ( خوش و بش ) در پیش گرفتند و بر هموطنان خود سخت بر آشفتند و... دهها مساله تلخ از این قبیل که در جای خود و در مرای و منظر جامعه رخ عیان کرد و در این مقال به بیان نیاید.
فرهیختگان و دلدادگان به طریق حق و فضیلت را باید باور آید موعد حی علی الصلاحشان همین حالاست؛ به قافله روشنگران و مبلغان رسالات الهی بپیوندند و در بیان راه رشد و هدایت برای سپردن کرسی حکمرانی به صالحان امت بانگ جرس را کوک کنند تا فردا بر تاخیر بی دلیل خویش انگشت ندامت با دندان نگزند.
برگوشه خلوت خود نشستن شاید در ظاهر به حساب یاری باطل نیاید اما بلاشک در خذلان حق سهم وافری دارد.
امروز دو قطبی کار آمدان مومن و خود باور، دشمن شناس چابک، پرکار و دانش محور و ناکارمدان نشسته بر مسند اما زمین گیر شده از رخوت اشرافی گری و بی انگیزه و تنبل و چشم بر امداد بیگانه دوخته، در عالم واقع شکل گرفته است. تا ما در کدام صف ایستاده باشیم؟»
منبع:فارس
